Ağaçlar

  

    

      
    
  

  

    Ellerimin önündeki dallar da
    Sarıldı yaprağa
    Göremiyorum karşı yamacı
    Erken mi yoldayım
    Ben mi geciktim

    Önümüzde bir çınar yükseliyor
    Her gece atlılar geliyor ona
    Destan söyleşip gidiyorlar
    Esmerlikleri
    Tutuşup kuruyan dudakları kalıyor sabaha

    Dostum üşüyorum dedin
    Üşüme
    Korkuyorum -Korkma
    Kaçıyorum -Kaçma
    Ürperiyorum düşünceden -ürper

    Sabah trafik
    Çınara kim bakar
    Kim geçer dallarından
    Bahar mı geliyor
    Komşunun balkonunda
    Çamaşırlar renk rengarenk

    Kızlar göğüslerini
    Baharın ağacına
    İlk açan çiçeğine
    Dayadılar

    Arılarla erkekler boğuşuyor
    Arılarla uçan bütün çiçeklerle
    Ayaklarında taşınan tozlarla
    Akıyorlar alıp götürülürken
    Yaprak evlerin içindeki dişiliklere

    Dostum geç kaldın
    Güneş ne gün doğacaksa
    Söylediler duymadın geç kaldın
    Otur ağla sonra soframda doy
    Ekmek tut zeytin tat
    Açlığını eğlerken sen
    Bak nasıl ayçağın erleri
    Savaşarak ve devirleri aşarak geldiler
    Karanlığı karaladılar yolları tuttular
    At tepmedeler

    Bak nasıl savaşı bindiler. Gece çınara gelip söyleşip
    Kelime ettiler söz bilediler
    Zorun yamanı kolayladılar

    Sahip olun taşa demire
    Aleve
    Küle bile