Mahmud oğlu Bahtiyar Vahapzade, 16 Ağustos 1925’te Azerbaycan’ın Şeki kentinde doğdu. Dokuz yaşında ailesiyle birlikte Bakü’ye taşındı. İlk ve orta öğrenimini burada tamamladı. 1942’de girdiği Bakü Devlet Üniversitesi Filoloji Bölümü’nden 1947’de mezun oldu ve aynı bölümde öğretim üyesi olarak ders vermeye başladı. 1964’te Samed Vurgun üzerine yazdığı monografiyle filoloji doktoru unvanı aldı.
1980’de Azerbaycan İlimler Akademisi üyeliğine seçildi. 2001’de emekli olana kadar üniversitede ders verdi. 1960’larda başlayan özgürlük hareketlerinin öncülerindendi. 1959 tarihli Gülistan adlı şiiri nedeniyle “milliyetçi” suçlamasıyla üniversiteden uzaklaştırıldı. Buna rağmen Azerbaycan’ın özgürlük mücadelesinden hiç yılmadı. Halkının sıkıntılarını dile getiren pek çok eserini yurt dışına kaçırarak yayımlattı.
Halkın duygularını en temiz Azerbaycan Türkçesiyle dile getiren Vahapzade, “Halk Şairi” unvanıyla tanındı. 1995’te İstiklal Nişanı ile ödüllendirildi, 1980–2000 yılları arasında beş dönem milletvekilliği yaptı. 2002’de Benim Garibim kitabı dolayısıyla Romanya Kültür Bakanlığı tarafından Komutan Madalyası verildi. 13 Şubat 2009’da Bakü’de vefat etti. Cenazesi Bakü Devlet Üniversitesi’nde düzenlenen törenin ardından Fahri Hıyaban’a defnedildi.
Türkiye’de Fuzulî’ye yöneltilen eleştirilere yanıt olarak kaleme aldığı “Yel Kaya’dan Ne Aparır?” başlıklı makalesiyle tanındı. Şiirin yanı sıra manzum hikâyeler, tiyatro eserleri ve çeviriler de yazdı. Lord Byron’un Abidon Fellini adlı eserini Azerice’ye çevirdi. Yollar-Oğulları adlı şiiri Cezayir’in bağımsızlık mücadelesine, Mugam ise besteci Üzeyir Hacıbeyli’ye ithaf edilmiştir.
