Âşık tarzı şiir geleneğinin günümüzdeki en büyük temsilcilerinden biridir. 1934 yılının Eylül ayında Erzurum’un Pasinler ilçesine bağlı Alvar köyünde doğmuş, 10 Aralık 2006’da Bursa’da vefat etmiştir.
Büyük dedesi Ahıska muhaciri Muhittin 93 Harbi’nde şehit düşmüş, ailesi Alvar’da çiftçilikle yaşamıştır. Reyhanî, altı kardeşin üçüncüsüdür. İlkokulu tamamlayamamış, ancak 1960’larda dışarıdan bitirme sınavlarıyla ilkokul ve ortaokul diploması almıştır.
Genç yaşta âşık edebiyatına ilgi duymuş, saz çalmayı öğrenmiş ve ilk şiirlerini bu dönemde söylemeye başlamıştır. Rüyasında bade içme motifiyle anlatılan menkıbevi bir başlangıcı vardır. Sevdiği Hatun’un zorla evlendirilmesi, ardından ölümü, onun sanatını derinden etkilemiştir.
Erzurum kahvehanelerinde dönemin güçlü âşıklarıyla (Bayburtlu Hicranî, Dursun Cevlanî, Cemal Hoca, Âşık Gülistan vb.) tanışmış, karşılaşmalara katılmıştır. Hicranî’nin önerisiyle “Reyhanî” mahlasını benimsemiştir. Askerlik sonrası Erzurum’a yerleşmiş, kahvehanelerde programlar yapmış, 1960’ta soyadını da “Reyhanî” olarak değiştirmiştir.
1976’da Erzurum Halk Ozanları Kültür Derneği’ni kurarak 1989’a kadar başkanlığını yapmış, sonra Bursa’ya yerleşmiştir. Yurt içinde ve dışında (Almanya, ABD, Azerbaycan, Fransa, İran, Türkmenistan vb.) sayısız programa katılmıştır. Plak ve kasetler doldurmuş, muamma çözme ve askı indirme geleneğinde ustalığını göstermiştir.
Çırakları arasında Firganî, Meramî, Nafiz Yıldız ve Rahim Sağlam vardır. Günümüz âşıklarının çoğu ondan etkilenmiştir. Michigan Üniversitesi tarafından 1992’de fahri öğretmenlik belgesi ile onurlandırılmıştır.
