(İsmail Aydın) — 1932, İstanbul / Aslen Erzincan – Tercan
İstanbul’da doğdu, aslen Erzincan’ın Tercan ilçesindendir. Ali Babaoğullarından “Baba Daimi” olarak tanınan sanatçının ailesi,
I. Dünya Savaşı yıllarında İstanbul’a göç etmiştir. Asıl adı İsmail Aydın’dır.
Her iki dedesinin de saz şairi olmasının etkisiyle küçük yaşta bağlama çalmayı ve aşıklık geleneğini öğrenmiştir.
İlk ustası Aşık Davut Sulari’dir.
Yaklaşık on yaşında Davut Sulari’nin yanında çıraklığa başlayan Daimi,
2,5 yıl kadar birlikte dolaşarak geleneğe, şiire ve türküye ilişkin bilgisini pekiştirmiştir.
1950 yılında İstanbul’dan ayrılarak Tercan’a yerleşmiş, burada halk arasında tanınıp sevilmiştir.
Bu yıllar onun hem yöreyle bağlarını güçlendirdiği hem de aşıklık geleneğini olgunlaştırdığı dönem olmuştur.
1962’den sonra yeniden İstanbul’a dönen Daimi, ömrünün sonuna dek orada yaşamıştır.
Geçmişi dolayısıyla “Daimi Baba”, “Tercanlı Daimi” gibi adlarla da anılmıştır.
Önceleri usta malı türküler söyleyen Aşık Daimi, zamanla kendi deyişlerine ağırlık vermiştir.
1948 yılında “Bir seher vaktinde indim bağlara” dizesiyle başlayan ilk şiirini yazmış ve bestelemiştir.
Yaşamı boyunca arşivlere yüzlerce türkü kazandıran Aşık Daimi, TRT’nin açtığı sınavı kazanarak
kaşeli sanatçı unvanı almıştır. Özellikle yaşamının son 20 yılında birçok genç ozanı etkilemiş,
uzun yıllar bağlama dersleri vermiştir. Türkiye ve Avrupa’nın çeşitli kentlerinde konserler vermiş,
onlarca kaset ve plak doldurmuştur.
Şiirlerinde sevgi, doğa, insan sevgisi ve her türden ayrımcılığı eleştiren konulara yer vermiştir.
Kızı Yadigar Aydın Orhan tarafından hazırlanan,
“Aşık Daimi – Hayatı ve Eserleri” (1999) adlı kitapta tüm şiirleri ve deyişleri toplanmıştır.
