Mahlası: Hamit KÜGE (21 yaşından itibaren; 2003’ten sonra “KORKUT”).
Aksaray doğumlu çağdaş bir halk şiiri ve memleket şiiri kalemi. Hayat hikâyesini, aile köklerini ve değer dünyasını doğrudan anlatan şiirleriyle tanınır; adalet, yiğitlik, tevazu ve inanç temaları öne çıkar.
Hayatı
Şair, kendi ifadesiyle “Ellibeş yılında dünyaya geldim” diyerek 1955’te Aksaray’da doğduğunu belirtir. Lise eğitimini memleketinde tamamladıktan sonra Almanya’ya giderek uzun yıllar Avrupa’da çalıştı ve yaşadı. Aile büyükleri Erzurum’un Narman yöresine bağlanır; bu hatıralar şiirlerinde güçlü bir kimlik ve kök bilinci olarak yansır.
Gençliğinden itibaren dindarlık, yiğitlik ve adalet fikri şiirlerinin ana eksenini oluşturur. Şiirlerinde anne ve babasına duyduğu hürmeti, iyilik ve dayanışma öğütlerini, gurbet tecrübesini ve vatan borcu ülküsünü işler. 21 yaşından itibaren Hamit KÜGE mahlasıyla yazmış; 2003 yılından sonra ise mahlas yerine kendi soyadı KORKUT’u kullanacağını beyan etmiştir.
Edebi Kişiliği & Temalar
Biçim: hece ve koşma geleneğine yaslanan yalın, söyleşi tadında söyleyiş.
Temalar: aile, soy-kök, inanç, adalet, yiğitlik, gurbet ve memleket sevgisi.
Ton: öğüt ve hatırat iç içe; yer yer destansı bir duruş ve dua dili.
Mahlas ve İmza
21 yaşından itibaren kullandığı “Hamit KÜGE” mahlasıyla şiirleri gazete ve dergilerde yayımlandı. Şair, 2003 yılından itibaren çalışmalarında mahlas olarak kendi soyadı “KORKUT”’u tercih ettiğini özellikle belirtir.
Şiirler (Seçme)
Özüm (Aksaray, 26 Şubat 2007)
“Özüm” – tam metin
Benim adım Hasan, soyadım Korkut,
Doğduğum yer Hacıların Harmanı.
Acep, soyum-sopum nerdendir diye,
Araştırdım Erzurum’u Narman’ı.
Narman’ın bir köyü Buldaçor varmış,
Bu köyü tamamen ermeni sarmış,
Çoluklu çocuklu yakmış kavurmuş,
Gelişimiz, “seferberlik” fermanı.
Dadaş Mevlüt, dedemin de babası,
Dedem Hüseyin’in Narman obası,
Babam Sabit’in bitmeyen çabası;
Yoksullara dağıtmaktı harmanı.
Babam ömrü boyu Allah’ın bildi,
Ondan geriye en çok yiğitlik kaldı,
Müslüman yaşadı, Müslüman öldü,
Umarım ALLAH’a böyle varmanı.
Anam, Aksaray’ın anası idi,
“Havanne” adının manası idi,
Çamur, ellerinin kınası idi,
Elaleme oldu dertler dermanı.
Ben olmazsam, başkasına överdi,
Çok azdım mı, usulcana döverdi,
Anam, canım anam, nasıl severdi,
Hiç elinden bırakmazdı kirmanı.
Babam derdi; “oğlum insan ol da gel,
Şerefinle yüksel, kıdem al da gel,
Kadir ne, kıymet ne, bunu bil de gel,
Gözlüyorum bu sözümde durmanı”.
Anam derdi; “oğlum fakir doyurup,
Beklentim, hep mazlumları kayırıp,
Eğrileri doğrulardan ayırıp,
Adalette kılı kırka yarmanı”.
Dediler ki; “kulun kalbine akıp,
Gururu, kibiri ateşte yakıp,
Hele, gönül erliğini bırakıp,
İstemeyiz hatır gönül kırmanı.”
Ellibeş yılında dünyaya geldim,
Lise bitene dek burada kaldım,
Sonra Almanya’da deryaya daldım,
Avrupa’da düm-düz ettim tırmanı.
Eh! İşte, kendimce, ilim öğrendim,
Çok değil, az buçuk bilim öğrendim,
Türklük nakışında kilim öğrendim,
Ben isterim bu nakışı örmeni.
Bir ulu davaya verdim gönlümü,
Secde-i Rahman’a koydum anlımı.
Bilen bilir, suçlu muyum, zanlı mı?
Çok isterdim, bunu benden sormanı.
Allah bana bir kız dört oğlan verdi,
Bunun hesabını otuz yıl sordu.
Ben vesile, onlar ezelden vardı,
Ben isterim, bunu böyle yormanı.
Beyhude işlerle evirdin beni,
Yarım asır sürüklettin bedeni,
Dünya, kalleş dünya, sevmedim seni,
İsterdim devranı baştan kurmanı.
Arzum; şöyle oturaklı, kisbetli,
Dost olana yumuşacık sohbetli,
Düşmanaysa olduğunca heybetli,
Duruş sergileyip, bıyık burmanı.
Ulubatlı Hasan gibi burcunu,
Dik de öde vatanına borcunu,
Beklediğim, yiğitliğin harcını,
Karacaksan, onun gibi karmanı.
Artık bıktım afra ile tafradan,
Gün boyunca midem yanar safradan.
En azından ramazanda sofradan,
Eksik etme zeytinini, hurmanı.
Ola ki; bir kulun hakkın yemişiz,
Ola ki; hakkında yalan demişiz,
Kendi hakkımızı helal etmişiz,
Varsa hakkın, bekliyorum vurmanı.
Ben çok darda kaldım, etmedim minnet,
Benim itikatım, farz ile sünnet.
İnşallah mekanım ulursa cennet,
Demek; dünyam olmuş cennet ormanı.
Ömür biter elbet, defter dürülür,
Gün gelir de, bir gün selam verilir,
Sıcak suyum için kazan kurulur,
Ben istemem göğüs-bağır yırmanı
(Aksaray, 26.02.2007)
Notlar
Şair, mahlas tercihine ilişkin şu notu düşer: Gazete ve dergilerde Hamit KÜGE adıyla yayımlanmış çalışmalarını bir araya getiremediğini, bu yüzden 2003’ten itibaren mahlas olarak soyadı KORKUT’u kullandığının bilinmesini ister.
