Aşık Hüseyin Tenecioğlu Hayatı ve Şiirleri

Kısa Biyografi

Âşık Hüseyin Tenecioğlu, aslen Kahramanmaraş’ın Afşin ilçesine bağlı Erçene köyündendir. 19. yüzyılda doğduğu, uzun süre Çukurova ve Gavurdağları (Amanoslar) yöresinde gezgin âşıklık yaptığı, ömrünün büyük bölümünün Osmaniye–Gaziantep–Kahramanmaraş üçgeninde geçtiği anlaşılmaktadır. Askerlikten sonra köyüne dönmemiş, özellikle Cebelibereket ve Bahçe çevresinde köy köy dolaşarak sazı ve sözüyle tanınmıştır.

Yaşadığı çevredeki olaylara, tanınmış kişilerin ölümlerine ve gönlünü çelen güzellere türküler yakmış; bu nedenle türküleri hem ağıt hem de aşk temalarını güçlü bir lirizmle birleştirir. Çukurova’da, Kadirli ve çevresine yerleşmiş; uzun yıllar buralarda âşıklığını sürdürmüştür. Son dönemlerinde yeniden Erçene’ye dönerek aşireti içinde yaşamış ve ömrünü burada tamamlamıştır.

Sazı ve sözü kuvvetli bir halk ozanı olan Âşık Hüseyin’in pek çok türküsü zamanla anonimleşmiş, özellikle “Acem Kızı” adlı türküsü Türkiye’nin dört bir yanına yayılmış ve farklı âşıklara mâl edilmiştir. Buna rağmen araştırmalar, türkünün asıl sahibinin Âşık Hüseyin olduğunu ortaya koymaktadır. Onun hikâyeli türkülerinde Çukurova’nın pavyonları, yayla göçleri, Türkmen obaları, göl ve dağ manzaraları; yani Anadolu’nun hem acısı hem neşesi bir arada işlenmiştir.

Bugün Âşık Hüseyin, Güney illeri âşık geleneğinin önemli temsilcilerinden biri kabul edilir; türkülerindeki dil, üslup ve hikâyeler hem âşık edebiyatı hem de türkü araştırmaları için değerli bir kaynak niteliğindedir.

Âşık Hüseyin’in Şiir ve Türkülerinden Seçmeler