DOSTOZAN

Hayatı ve Gençlik Yılları

Dostozan mahlasıyla bilinen Mehmet Hanifi Sarıyıldız, 1 Temmuz 1931 tarihinde Kahramanmaraş'ın köklü yerleşim yerlerinden biri olan Yörükselim Mahallesi'nde dünyaya gelmiştir[cite: 1]. Çocukluk ve gençlik yıllarında çevresi tarafından Mehmet Ali olarak da çağrılan şair, yazı ve edebiyat hayatına henüz ilkokul sıralarındayken şiir yazarak adım atmıştır[cite: 1]. Ağabeyi Mustafa vesilesiyle genç yaşta Necip Fazıl Kısakürek'in "Büyük Doğu" dergisi ve külliyatı ile tanışmış, fikir ve estetik dünyası bu köklü düşünce hamuruyla yoğrulmuştur[cite: 1].

Eğitimi ve Bürokrasi Hayatı

İlk ve orta öğrenimini Kahramanmaraş'ta başarıyla tamamlayan Sarıyıldız, yükseköğrenimini Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde sürdürmüştür[cite: 1]. Dinamik yapısı ve liderlik vasıflarıyla öğrencilik yıllarında öne çıkmış, Ankara'daki Maraşlı Talebe Cemiyeti'nin başkanlık görevini üstlenmiştir[cite: 1]. Mezuniyetinin ardından memleketin farklı illerinde bürokrat olarak hizmet vermiş; Ankara, Konya ve Amasya'da çeşitli kamu görevlerinde bulunmuştur[cite: 1]. Son olarak memleketi Kahramanmaraş'ta Köy Hizmetleri İl Müdürü olarak görev yapmış ve 1994 yılında bu makamdan emekliye ayrılmıştır[cite: 1].

Edebi Şahsiyeti ve Şiir Anlayışı

Dostozan, şiirlerinde büyük oranda halk şiirimizin temel direği olan hece veznini kullanmış ve bu tarzda oldukça muvaffak olmuştur[cite: 1]. Serbest vezinle yazdığı denemeleri bulunsa da, onu asıl tanıtan ve sevdiren hece ölçüsündeki ustalığı ve otantik dilidir[cite: 1]. Şiirlerinde daima memleket sevgisi, Maraş'ın coğrafyası, kültürü, şivesi ve insanı ön plana çıkmaktadır[cite: 1]. Kendisi tam anlamıyla bir "Maraş Sevdalısı"dır[cite: 1].

Gurbette geçirdiği yıllarda kaleme aldığı ve "12 Şubat" dergilerinde yayınlanan ünlü "Mektup" serisinde memleketine duyduğu derin hasreti şu mısralarla dile getirmiştir[cite: 1]:

Eserlerinde Maraş'ın havasını, suyunu, dondurmasını, biberini, tarhanasını, çöreğini ilmek ilmek işleyen şair; çocukluk arkadaşlarını lakaplarıyla yad etmiş, kentin pehlivanlarını ve renkli simalarını şiirsel bir resmi geçit halinde sunmuştur[cite: 1]. Hayatının son dönemlerinde ise şiirleri daha metafizik bir derinlik kazanmış; yaşlılık, hastalık hüzünleri ve ölüm fikri ana temalar haline gelmiştir[cite: 1]. Bu dönemde Yunus Emre, Mevlânâ ve Necip Fazıl etkileri belirginleşmiştir[cite: 1]. Sağlığında yayımladığı en önemli eseri "Maraşca ve Kar" başlığını taşımaktadır[cite: 1].

Sosyal ve Kültürel Mirası

Sadece bürokrat ve şair olarak değil, toplumsal bir önder olarak da çalışan Hanifi Sarıyıldız, 1976 yılında Kahramanmaraş Güreş-Halter İhtisas Kulübü Başkanlığına seçilmiştir[cite: 1]. Bölgede Karakucak Güreş Festivallerinin başlamasına ve gelenekselleşmesine öncülük etmiş, er meydanlarında pehlivanlar için şiirler yazmıştır[cite: 1]. 1986'da ise Turizm Derneği Başkanı olarak kentin kültürel tanıtımına katkı sağlamıştır[cite: 1].

20 Aralık 2008 tarihinde vefat eden bu büyük şairin vefatından önce Serdar Yakar'a teslim ettiği yayımlanmamış tüm şiir dosyaları, Kahramanmaraş Belediyesi tarafından bir vefa borcu olarak derlenmiş ve bu ölümsüz eser ortaya çıkarılmıştır[cite: 1].