Ahmed Arif (1927–1991)
21 Nisan 1927’de Diyarbakır’da (bazı kaynaklarda Siverek) doğdu. Babası Kerküklü Türkmen Arif Hikmet, annesi Sayre Hanım Kürt kökenlidir. İlk ve orta öğrenimini Diyarbakır’da tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü’ne girdi.
Üniversite yıllarında düşünceleri nedeniyle TCK 141 kapsamında iki kez (1950 ve 1952) tutuklandı; bir süre cezaevinde kaldı. Şiirleri çeşitli dergilerde yayımlandı; özgün lirizmi ve Anadolu halk kültüründen beslenen imgeleriyle geniş okur kitlesine ulaştı. Şiirlerini Türkçe yazdı.
Şiir anlayışı
Şiirlerinde Anadolu’da yaşayan halkların kardeşliğini, dayanışmayı ve yoksunlukları güçlü bir sesle işler. Halk şiiri, hece, aruz ve modern şiirin imkânlarını kendi özgün diliyle bir araya getiren bir senteze yönelir.
Kitapları
- Hasretinden Prangalar Eskittim (1968) — Şairin şiirlerini bir araya getiren tek kitabı; yıllar içinde çok sayıda baskı yaptı.
Seçilmiş şiirler ve başlıca temalar
- Otuz Üç Kurşun — 1943’teki toplu infazı anan, hafızalara kazınmış uzun şiir.
- Diyarbekir Kalesinden Notlar ve Adiloş Bebe — Yerel imgeler, masumiyet ve yıkım temaları.
- Hasretinden Prangalar Eskittim — Aşk, hasret ve direniş tonları.
Müzik uyarlamaları
Şiirleri yıllar içinde pek çok sanatçı tarafından yorumlandı; Cem Karaca, Fikret Kızılok, Ahmet Kaya ve Zülfü Livaneli’nin besteleriyle geniş kitlelere ulaştı.
Vefatı
2 Haziran 1991’de Ankara’da vefat etti.
