Gazel 1 Âşık olanın ışk odından nişan gerekBağrı kebâb gözlerinün yaşı kan gerek Yâri diyen gerek kim ola gayrden berîCânânı isdeyen kişiye terk-i cân gerek Cevre kıla tahammül iden yârı ârzûSabr ide hâra her kim ana gül-sitân gerek Şem’-i safâdur ol sanem ana irişmeğePervâne bigi yanmağa tâb u tüvan gerek Sinün yüzün görene ne hâcet likâ-yı hûrKapunda yir bulana ne bâğ-ı cinan gerek Gonce lebünden isder idüm söz açam velîOl râz-ı nâzüki bilürem kim nihan gerek Anunçün Ahmedî heves ider lebüne kimDil-hastedür ana şeker-i nâr-dan gerek Gazel 2 Bir nefes vaslun-ıçun iki cihânı satmışamSatun almahlıga ışkuñı bu cânı satmışam İşigün topragına yüz sürmege irem diyüGerçi az kıymetdür ol bâg-ı cinânı satmışam Gerçi yohdur mâl u mülküm tapuña lâyık velîKapuñuñ kullıgına genc-i maânî satmışam Çün gerekmez âşık olan kişide nâm u nişânBen bu baht-ıçun besi nâm u nişânı satmışam Ad u san-durur kişiye ışk yolında hicâbBu hicâbuñ define çoh adu sanı satmışam Çün cihân fânidür anda hân ü mân nice diremBen ki bir câm-ı meye var hân ü mânı satmışam Işk bâzârında kim anda fenâdur alınanAhmedî bigi niçe cân râyigânı satmışam Gazel 3 Bir fitne saldı memleket-i câna beñlerüñKi itdi hezâr âkılı dîvâne beñlerüñ Kayd eyledi göñül kuşını dâm-ı canbereGül üzre müşgden saçalı dâne beñlerüñ Hoş irdi saçlaruñ zulumâtını kat idüpŞöyle ki Hızr çeşme-i hayvâna beñlerüñ Şîrînlig-ile sürmege ömrini cân bigiTûti-sıfat konar şeker-istâna beñlerüñ Yâkût dudaguñ bulalı ki_oldı câna kûtBiñ tacne urdı lal-i Bedahşâna beñlerüñ Zülfüñ bigi göñül aluban dutamaz karârD iler ki Türk-i tâzi ide îmâne beñlerüñ Şâhâne Ahmedî ki gedâ bigi cânlarıIşkuña çâker eyledi şâh-âne beñlerüñ Gazel 4 Mestâne gözlerüñ ki cihânı harâb iderHalkı yahıban oda cigerler kebâb ider Yüzüñe zühre-y-ile güneş oldı müşterîAyı ki naksı var arada kim hisâb ider Zülfüñi müşg rengi yüzüñ tâbıdur idenHer nesneyi siyah ki ider âfitâb ider Merdümlik idiben oduma su saçar gözümYaşı çog olsun ol baña çoh feth-i bâb ider Bûse didüm lebüñe dutar dürr-i lal-ileŞîrîn-süvâle hoş-ter ü şîrîn-cevâb ider Şavk-ıla yüzüñüñ giceler taña kalmışamŞöyle ki şemsanma gözümi ki hwâb ider Çün Ahmedî añar lebüñi sözinüñ odıGerçi ki teng-kâfiyedür lali âb ider Gazel 5 Tâ ışkuñı şehâ varak-ı câne yazmışamLevhi göñülde aduñı cânâne yazmışam Sen hîç sormaduñ beni şîrîn budur ki benŞekker-lebüñe cânumı şükr-âne yazmışam Göñlüm evini ışkuñ-ıçun dutmışam makâmGenc-i nihânı gör ki ne vîrâne yazmışam Hayretdeyem ki dudaguña lal dimişemHacletdeyem ki dişüñi dür-dâne yazmışam Bir kez cemâlüñe nazar idem didüm şehâMûsâ bigi tecelli odına yane yazmışam Susalıgumda lalüñi zikr eyledi dilümÂb-ı Hayâta Hızr bigi kane yazmışam Yüzüñ sıfatın Ahmedi imlâ idelidenGör kim ne hûb vech-ile dîvâne yazmışam Gazel 6 Ne fettân gözlerün vardur ki kasd eyledi îmânaDeler cigerleri gamzen girer nâ-hal yire kana Güle gider iken bülbül yanagun alını görseOlur âşüfte la’lünden ki azm itmez gülistâna Eger kim câm-i sagrakdan içerse cür’ayı âşıkOlur imiş harâbâtî ne lâzım ana mey-hâne N’ola cellâd ise gamzen esirgemez mi insânıEsirger görücek kâfir garîblıkda müselmâna Budur Ahmedî’nün âhı yidi göge çıkar vâhıSakın ey hûblarun şâhı çıkam gidem Karamân’a Gazel 7 Didüm yâra ki dudağunı emsemDidi dervîşe la’l olur mı em-sem Didüm kim dökmesün kanumı gamzenDidi kanun döker cânun alur hem Didüm ağzun ne güherdür bilinmezDidi cân râzıdur va’llâhu a’lem Perîşânam didüm zülfüne didiPerîşânlık degül sevdâyiye kem Didüm kim nesh ide mi hüsnüni hatDidi nesh olmaz âyet k’ola muhkem Didüm ağzun ile yüzün ne dururDidi şorgör şekerle gül durur hem Didüm zülfün neçün hamdur didi kim‘Aceb midür benefşe kim ola ham Didüm kim hem-dem olsan Ahmedî’yeDidi yitmez mi derdüm ana hem-dem Gazel 8 Bu ne yüzdür bu ne gözdür bu ne zülf ü bu ne bâlâBiri lâle biri nergis biri sünbül biri Tûbâ Göñül ol çeşm ü zülf ü ol had ü hâle viren olurKimi magbûn kimi mecnûn kimi vâlih kimi şeydâ Yañaguñ u dudaguñ u tenüñle sûretüñ olmışBiri rengîn biri şîrîn biri nâzük biri ranâ Degül ol zülf ü pîşâni vü ol ruh-sâr u leb misliŞeb-i tire meh-i tâbân gül-i sûrî mey-i hamra Saçuñuñ çîn pîçine gözüñüñ sihr ü âlineMukayyed zâhid ü âbid muhayyer zîrek ü dânâ Letâfetde leb ü dendânuñ u alnuñ yüzüñ olmışBiri kevser biri necm ü biri nur u biri tâhâ Firâkuñda anâ vü fikr ü âb u âteşe olmışTenüm menzil başum mesken gözüm menba içüm me’vâ Baña irmez renc ü mihnetde saña irmez şekl ü sûretdeEger Mecnûn eger Vâmık eger Leylî v’eger Azrâ Uş olmış cânum u ömrüm yüregüm ü gözüm sensüzBiri bâd u biri hâk ü biri dûzah biri deryâ Düşürdi uş dil ü cân u ten-ile akluma binümYüzüñ hayret kaşuñ fitne gözün işve saçuñ sevdâ Hevâ vü mihr ü ışk u derdüñe düşdi vü vasfuñdaDüzer üş Ahmedî hoş nazm u nesr ü defter ü inşâ Gazel 9 Gel gel ki senden ayru bu ayşuñ safâsı yohHoş görelüm bu ömri ki dehrüñ vefâsı yoh Bir dem bu ömr dâdını zevk- ila virelümElden gelür-iken ki cihânuñ bekâsı yoh Yigrek-durur hezâr riyâ ehli sûfidenBir sâfi ışk eri kim işinde riyası yoh Ol yâr vaslını kıluram dâyimâ hevesDünyîde göñlümüñ dahı ayruk hevesi yoh Sabr eyle ışk derdine çâre diler-iseñKi ol derde sabrdur ayruh devâsı yoh Işkuñ yolunda menzile nicesi iriserOl kim belâ vü mihnete sabr u rızâsı yoh Her kim bu yolda varlıgını terk eyleyeBir ömri câvidân bula ki anuñ fenâsı yoh Ma’şûka vaslını dileyen cevre sabr ideDünyîde râhat ola mı ki anuñ anâsı yoh Çoh hasta-dil esîrî var ol câdû gözlerüñİllâ ki Ahmedî bigi bir mübtelâsı yoh Gazel 10 Salalı ‘anberîn zülfün gül üzre tâze reyhânıPerîşân gönlüm ol dâmun olubdur zâr u hayrânı Seher yüzün safâsından dem urdı ol safâdandurCihân u cân kamu Rûşen zihî envâr-ı Rahmânî Gözün kanumı içdükçe sana efzûn olur mihrümNe efsûnlar kılur görgil sen ol câdû-yı fettânı Senün zülfün kemendinde gönül cân kurtaram sanurNe olmaz fikre düşmişdür gör âhir bu perîşânı Saçun sevdâsıla binüm karanu gicemün hâliMutavveldür ü bes müşkil nice şerh ideyim anı Nitekim şem’-i hicründe od ile su içindeyim‘Aceb subha nite iltem bu gice ben bu buhrânı görenler Ahmedî yaşın idicek nevha hicründeNe Nûh’ı zikr eylerler dahı ne mevc-i tûfânı
Yorum Yaz
ŞİİRİ SESLENDİRMEK İSTER MİSİNİZ?
Şiiri kendi sesinizle okuyabilir ve hemen yükleyebilirsiniz.
