Ana Dili Şiiri - Bahtiyar Vahapzade Şiiri

Bahti̇yar Vahapzade

16-08-1925 - 13-02-2009

Okunma: 39
Ana Dili Şiiri - Bahtiyar Vahapzade

Ana Dili Şiiri - Bahtiyar Vahapzade

Şiir Sayfası

Ana Dili Şiiri - Bahtiyar Vahapzade

Dil açanda ilk defa ‘ana’ söylerik biz ‘Ana dili’ adlanır bizim ilk dersliyimiz İlk mahnımız laylanı anamız öz südüyle İçirir ruhumuza bu dilde gile-gile. Bu dil – bizim ruhumuz, eşgimiz, canımızdır, Bu dil – birbirimizle ehdi-peymanımızdır. Bu dil – tanıtmış bize bu dünyada her şeyi Bu dil – ecdadımızın bize goyup getdiyi En gıymetli mirasdır, onu gözlerimiz tek Goruyub, nesillere biz de hediyye verek. Bizim uca dağların sonsuz ezemetinden, Yatağına sığmayan çayların hiddetinden, Bu torpağdan, bu yerden, Elin bağrından gopan yanığlı neğmelerden, Güllerin renglerinden, çiçeklerin iyinden, Mil düzünün, Muğanın sonsuz genişliyinden, Ağ saçlı babaların aglından, kâmalından, Düşmen üstüne cuman o gıratın nalından Gopan sesden yarandın. Sen halgımın aldığı ilk nefesden yarandın. Ana dilim, sendedir halgın aglı, hikmeti, Ereb oğlu Mecnunun derdi sende dil açmış. Üreklere yol açan Füzulinin sen’eti, Ey dilim, gudretinle dünyalara yol açmış. Sende menim halgımın gahramanlığla dolu Tarihi verağlanır. Sende neçe min illik menim medeniyyetim Şan-şöhretim sahlanır. Menim adım, sanımsan, Namusum, vicdanımsan! Milletlere halglara halgımızın adından Mehebbet destanları yaradıldı bu dilde. Bu dil – tanıtmış bize bu dünyada her şeyi Bu dil – ecdadımızın bize goyup getdiyi En gıymetli mirasdır, onu gözlerimiz tek Goruyub, nesillere biz de hediyye verek. Bahtiyar Vahapzade

Bu şiiri beğendiniz mi?