Bir kömür gözlünün kahrın çekerim
Güzel ömrüm telef ettim az kaldı
Başım alıp ne diyare giderim
Güvendiğim üç beş günlük güz kaldı
N’olaydı da göre idim sağ yârim
Kolaylıkla terk etmezdim vatanım
Çakır dikenine dağlattı tenim
Ne üst kaldı ne baş kaldı yüz kaldı
İşte böyle iyi olmaz halim var
Alan da yok harçlık edem lâ’lim var
Binişim yok bir köhnecik şalım var
Sofa gitti bir nükteli söz kaldı
Dertli Kemter neye geldin bu vakit
Âhir şerdir neye geldin bu vakit
Cadde yollar battal oldu bu vakit
Giden de yok bir köhnecik iz kaldı
Âşık KemterÎ
