Baht Nazlı, Zemin Çok Oynaksa Şiiri

Bahaettin Karakoç

00-00-0000 - 00-00-0000

Okunma: 35
Baht Nazlı, Zemin Çok Oynaksa

Baht Nazlı, Zemin Çok Oynaksa

Şiir Sayfası

Baht Nazlı, Zemin Çok Oynaksa

Bir al-elma olsaydı Eşit biçimde dilimler, Paylaşırdık mutluluğu; “Şu senin Bu benim! ” derdik. Tadını çıkara çıkara Eminirdik; Elma değil dilemezsin ki… Küçücük bir çalışkuşu Mutluluk. Ne zaman gelir, Ne zaman öter, Ne zaman susar, Nereye gider Bilemezsin ki… Bindikçe biner Ağırlığı Yalnızlığın. Özlemin yangınlara dönüşür İçin bir yanar, bir üşür. “Geleceğim! ” dersin Göz takvimde, Söz askıda kalır. Engel üstüne engel Gelemezsin ki… Beni sorma var’la yok arası. Ey kara gözlerin çırası Bütün mühletleri bitirdim, Ben, beni yitirdim. Gelsen de beni Koyduğun yerde Koyduğun gibi bulamazsın ki… Kendimden biliyorum Çok göçük altında kaldım, Nice hülyâlara daldım. Bir sevdaya kaptırdıysan yakanı Bir daha kurtaramazsın ki… Köprünün o yakasında sen, Bu yakasında ben Aynı ırmağı seyrediyoruz. Hep bu vakitlerde Nedir bizi yakan, Nedir üşüten Neden Akla yakın cevap yok Bulamazsın ki… Yeniden, Yeniden ilân ediyorum: Yüreğimdeki tomurcuk gülümsün Ezgiler dokuyan. Varı yoğu ayet ayet okuyan Gönül dilimsin. Gökte dolunay vardı Sözleştiğimizde; Gene var. Bilmeyenler bilsin Sevgilimsin. Duyduğunu, Dinlediğini Beni anladığını biliyorum. Başka türlü benim olmazsın ki… Bahaeddin KARAKOÇ (Sürgün Vezirin Aşk Neşideleri – Dolunay Yay. – 2004) Bahaettin Karakoç

Bu şiiri beğendiniz mi?