Dün yine nefsimden fazaya gittim;
Kendim ordan yolamıyom emmoğlu.
Kafam döndü, ben kendimi kaybettim,
Arıyom da bulamıyom emmoğlu...
Her günün hüzünü, yürek kasıyor,
Karamsarlık, umudumu kesiyor,
Gayri gelen rüzgar soğuk esiyor,
Üşüyom da, kalamıyom emmoğlu...
Sorgulandım; zihinlerde dillerde,
Son zamanlar tek dolandım yollarda,
Ben burada, sen de o yadellerde
Sen gelmezsen, gelemiyom emmoğlu...
Kamil olan kişi pek olgun olur,
Ölümü, doğuma başlangıç bilir,
Dava dediğinden cefalar gelir
O cefadan yılamıyom emmoğlu...
Yarım asır ömür sürdüm, yorgunum,
Biliyon ya; bir davaya vurgunum,
Hiç gülmedi, ondan biraz kırgınım,
Nasıl desem; bilemiyom emmoğlu...
Niye böyle oldu, bir şeyler söyle?
Hiç olmazsa, gel de bir gönül eyle.
Yazık olur, dava biterse böyle,
Başka bir şey dilemiyom emmoğlu...
Bir kez gel deseydi, yel olacaktım,
Coşup, taşacaktım, sel olacaktım,
Meramı anlatan dil olacaktım,
O çağrıyı alamıyom emmoğlu...
Her olur-olmaza kafa takıyom,
Her gördüğüm şeye canım sıkıyom.
Burnum sığmıyorken başım sokuyom
Sonra akıl bulamıyom emmoğlu...
KORKUT der ki; sabır, taşı yarmadan,
Çok geç olup, kabirlere girmeden,
Atideki parıltıyı görmeden,
İstesem de ölemiyom emmoğlu…
Aksaray, 29 Temmuz 2008
KARDEŞ KALEMLERDEN DAMLAYANLAR:
Efendi riyakâr, beyim bozuldu
Bu garip asırda huyum bozuldu
Abdest alamıyom suyum bozuldu
Burda namaz kılamıyom emmoğlu................AŞIKBİNALİ
Hasan Korkut
