Bir kişiye bir hoş seda bürünse
Ol kişiyi gayri gurbet el eğler
Kır at çekse aşk boynuna dolansa
Sabır karar kalmaz cadde yol eğler
Viran ettin bunca biten bağları
Melül koydun sayrı ile sağlan
Yükseğinde coşkun akan çayları *
Alçağında sakin olan göl eyler
On bir ay olmuştur cihanda yatar
Aşık maşukunun demanın tutar
Tan yüzüne kalkmış çağrışır öter
Bülbülün gönlünü gonca gül eyler
An tıp da kalp evini sağlayan
Mahrum kalmaz sıtkın Hakka bağlayan
Kemter’e sen gitme deyi eğleyen
Gene Hak nazan olan kul eyler
Âşık KemterÎ
