İlk güneşi duyuyoruz etimizde Derimizde ansızın kaçak bir rüzgar yakalıyoruz Bir serinliyoruz bilseniz bir serinliyoruz Her gün gidip beş vakit Denizi öpsek yeridir.
Bir karınca durmuş yaşamayı anlatıyor Bir dinliyor böcekler görseniz bir dinliyor Bir çoban yıldızları sayıyor Bir arabacı şapkasını atıyor havaya.
Sabah oluyor yalınayak koşuyoruz yeni bir çağa Derin asfaltları duyuyoruz Sıcaklığını duyuyoruz Bazen bir serinlik doluyor içimize Ayaklarımızdan Göğü kapatan çatıları yıkıyoruz ellerimizle Ve şunu iyi anlıyoruz En iyisi yürüyerek gidilir yaşamağa.
İstanbul, 1960
Erdem Bayazıt
Bu şiiri nasıl buldunuz?
Şiir Yorumları
Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!
