Gün bitti, elindeki güller de soldu
Anımsanacak neler kaldı bugünden
Paylaşılmış olan nelerdi sımsıcak
Belki bir türkü söyleriz geceye karşı
Saçlarını tarazlayan bir şafak olur
Zaman kekemeydi ve tarihe sızan
Soytarılar gördük gencömrümüzde
Ölüm peşimize düşende bir göçebeydik
Suretimiz ağardı kurulan darağaçlarına
Bütün sığınaklar uçurumlara açılırdı
Rüzgâr suyu soğutsun su terli bedenlerimizi
Ve aşkı düşünelim biz, destan yalnızlıkları
Konuşursak akşam olur ve yine yağmur yağar
Gidersek gülüşler azalır buralarda
Kim bulur kayıp adresteki dostları
Bir karanlığa bakıyorum bir de zamana
Ay büyüyüp bir gül oluyor ellerinde senin
Ve ancak yeni bir yorumu oluyor aşkın
Saçlarından sızan bu karanlık yağmur
Ayın çağıltısıyla tutuşuyor begonyalar
Saçlarındı diye düşünüyorum ömrümüzü
Çözdükçe savrulan rüzgârdı saçların
Ve ikide bir aklıma düşüyor aynı soru
-Aşkı bilmiyorsam nasıl değiştiririm
Kendimi, seni ve bütün dünyayı
