Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya. En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir…. Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğneleri yüreğine! İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının yutkunamaz, nefes alamaz! Çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra. Ağlamayacağım der içinden. Ama engel olamaz işte; Çünkü yüreğine, ulaşmıştır birileri ve iğneleri saplamaktadır. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki kadın! İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce bir kaç damla, sonra bir yağmur seli… Ve kadın ağlar; hem de çok! Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan. Orada bıraktığı yaradır… O yaranın asla kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın! O yüzden ağlar …. Ama bilir misiniz ağlamak kadınları olgunlaştırır? Her damla daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü. Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlayamazsa, ölürler. İçindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki! Çünkü bilirler temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları… Dönüşmemesi lazımdır oysa, o yüzden de bolca ağlarlar. Zaman geçer sonra kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendilerini. Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar; o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı…. Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında.. Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden. Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan…. İnsanlar soruyor çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; Çünkü o inançlarını yitirdi o kadınlar. Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok acıdılar ki! Artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar. O yüzden kendilerine sarılıyorlar…. Çünkü biliyorlar ki Sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; Hem de hiç bir zaman! Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların. E…. o zaman niye sarılsınlar ki! Niye sarılalım ki! Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa, bilin ki olgunlaşıyordur… Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır… Bilin ki, artık sarılacak tek bir doğrusu kalmamıştır…. O’da kim diye sormayın artık. Çok ağlayan kadınlar eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!