Nasıl anmazsın o çocukluk
günlerini! Dalda bülbülü vardı, gökte beyaz bulutu. Annem vardı, babam vardı. Bahçemizde, ılık, uzayan günlerdi yaz, Bir beyaz âlemdi kış. Başkaydı güneşi, böyle değildi ayı. Artık istemiyorum yaşamayı! Bir gün ver bana Tanrım, Ta çocukluğumdan kalmış..
ziya osman saba
Bu şiiri beğendiniz mi?
Şiir Yorumları
Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!