15 Haziran 2017 • Sahabiler
İslâm, insana izzet kazandıran ve hayatına anlam veren ilâhî bir nimettir. Bu nimete kavuşanlar, asırlar geçse de insanlığa rehber olmaya devam eder. Sahâbe-i kirâm da bu izzetle yaşayan ve İslâm ile şereflenen örnek şahsiyetlerdendir.
Hz. Mikdâd bin Esved (r.a.), İslâm’dan önce Mekke’ye gelerek Esved bin Abdi Yegus’un himayesine girmiş ve onun adıyla tanınmıştır. Asıl adı Mikdâd bin Amr’dır. M. 584 yılında Mekke yakınlarındaki Nehra’da doğmuştur.
İslâm’ın doğuşunu işitince hiç tereddüt etmeden Müslüman olmuş ve ilk iman edenler arasında yer almıştır. Cesareti sebebiyle imanını gizlememiş, müşriklerin eziyetlerine sabırla karşılık vermiştir.
Habeşistan’a hicret etmiş, daha sonra Resûlullah’ın Medine’ye hicret ettiğini öğrenince Medine’ye gitmiştir. İslâm’a olan bağlılığı ve Resûlullah’a olan sevgisi her geçen gün artmıştır.
“Allah bana ashabımdan dört kişiyi sevdiğini bildirdi ve benim de onları sevmemi emretti: Ali, Mikdâd, Selmân ve Ebû Zer.”
İslâm’da ilk defa at sırtında savaşan sahabi olarak tanınmış ve bu sebeple “Resûlullah’ın süvarisi” unvanını almıştır. Medine’de tehlike hissedildiğinde hemen silahlanarak Resûlullah’ın kapısında nöbet tutardı.
Bedir Gazvesi’nde gösterdiği sadakat ve cesaret, sahâbe arasında büyük hayranlık uyandırmıştır.
“Ya Resûlallah! Biz, Musa kavminin dediği gibi ‘Sen ve Rabbin gidin savaşın, biz burada oturacağız’ demeyiz. Bilakis senin sağında, solunda, önünde ve arkanda çarpışırız.”
Bu sözler üzerine Resûlullah Efendimiz çok memnun olmuş ve ona dua etmiştir.
Bedir, Uhud, Hayber başta olmak üzere birçok gazveye katılmıştır. Peygamber Efendimizin vefatından sonra da cihad hayatına devam etmiştir.
M. 656 yılında, yaklaşık 70 yaşında Medine’de vefat etmiştir. Cenaze namazını Hz. Osman (r.a.) kıldırmıştır.
