1- Ticâret Hayâtı

Bütün Mekkeliler gibi Hz. Muhammed (s.a.s.) de amcasıyla birlikte ticâret yapıyordu. Gerek çocukluğunda gerekse ticâret hayatında dürüstlüğü ile tanınmıştı. Sözünde durmadığı, yalan söylediği, başkalarına zarar verecek bir davranışta bulunduğu veya bir kimseyi incittiği asla görülmemiş; dürüstlüğü dillere destan olmuştu.

O’nun bu yüksek ahlâkını öğrenen Kureyş’in zengin kadınlarından Hatice, kendisine sermaye vererek ticâret ortaklığı teklif etti. Böylece Peygamber (s.a.s.) ile Hatice arasında ticâret ortaklığı başladı.

2- Hz. Hatice ile Evlenmesi

Kureyş’in Esed oğulları kolundan Huveylid kızı Hatice; zeki, dirâyetli, şeref ve asâlet sahibi, 39–40 yaşlarında, zengin ve güzel bir hanımdı. Yüksek ahlâkı sebebiyle kendisine Müslümanlıktan önce “Tâhire” denildiği gibi, sonra da “Haticetü’l-Kübrâ” denilmiştir.

Hz. Hatice bir ticâret kafilesiyle Peygamberimiz (s.a.s.)’i Şam’a gönderdi; kölesi Meysere’yi de hizmetine verdi. Fakat Hz. Peygamber (s.a.s.) Şam’a kadar gitmedi; malları Busra’da satarak geri döndü. Çünkü Bahîra’nın ölümünden sonra yerine geçen râhip Nestûra da Hz. Muhammed (s.a.s.)’in Şam’a gitmesini uygun bulmamıştı.

Üç ay kadar sonra Hz. Muhammed (s.a.s.) beklenilenin çok üzerinde kazanç elde ederek döndü. Hz. Hatice bu büyük insanın emniyet, dürüstlük ve gayretine hayran oldu. Daha sonra araya vasıtalar girdi ve evlenmeleri kararlaştırıldı. Bu esnada Hz. Muhammed (s.a.s.) 25, Hz. Hatice ise 40 yaşlarındaydı.

Nikâh, Hatice’nin amcazâdesi Varaka oğlu Nevfel tarafından Hz. Hatice’nin evinde kıyıldı. Ebû Tâlib ile Varaka birer hitâbede bulunarak her iki âilenin üstünlük ve meziyetlerini dile getirdiler. Hz. Hatice’ye 20 dişi deve mehir verildi. Nikâhtan sonra develer kesilerek davetlilere ziyâfet çekildi.

Evlenmelerinden sonra Hz. Muhammed (s.a.s.) Hz. Hatice’nin evine geçti ve örnek, mutlu bir aile yuvası kurdular. Hz. Hatice, Peygamberliğinden önce olduğu gibi Peygamberlik devrinde de en büyük yardımcısı oldu. Yüksek ve eşsiz ruhlu bir hanım olduğunu gösterdi.