Bütün Mekkeliler gibi Hz. Muhammed (s.a.s.) de amcasıyla birlikte ticâret yapıyordu. Gerek çocukluğunda gerekse ticâret hayatında dürüstlüğü ile tanınmıştı. Sözünde durmadığı, yalan söylediği, başkalarına zarar verecek bir davranışta bulunduğu veya bir kimseyi incittiği asla görülmemiş; dürüstlüğü dillere destan olmuştu. Bu yüzden Mekkeliler O’na “el-Emîn” (her konuda güvenilir kişi) diyorlardı.
O’nun bu yüksek ahlâkını öğrenen Kureyş’in zengin kadınlarından Hatice, kendisine sermaye vererek ticâret ortaklığı teklif etti. Böylece Peygamber (s.a.s.) ile Hatice arasında ticâret ortaklığı başladı.
Kureyş’in Esed oğulları kolundan Huveylid kızı Hatice; zeki, dirâyetli, şeref ve asâlet sahibi, 39–40 yaşlarında, zengin ve güzel bir hanımdı. Daha önce iki defa evlenmiş ve dul kalmıştı. Kureyş’in ileri gelenlerinden pek çok isteyen olmuş; fakat hiçbiriyle evlenmemişti. Güvendiği kimselere sermaye vererek ticâret ortaklığı yapıyor, böylece servetini artırıyordu. Yüksek ahlâkı sebebiyle kendisine Müslümanlıktan önce “Tâhire” denildiği gibi, sonra da “Haticetü’l-Kübrâ” denilmiştir.
Hz. Hatice bir ticâret kafilesiyle Peygamberimiz (s.a.s.)’i Şam’a gönderdi; kölesi Meysere’yi de hizmetine verdi. Fakat Hz. Peygamber (s.a.s.) Şam’a kadar gitmedi; malları Busra’da satarak geri döndü. Çünkü Bahîra’nın ölümünden sonra yerine geçen râhip Nestûra da Hz. Muhammed (s.a.s.)’in Şam’a gitmesini uygun bulmamıştı.
Üç ay kadar sonra Hz. Muhammed (s.a.s.) beklenilenin çok üzerinde kazanç elde ederek döndü. Hz. Hatice bu büyük insanın emniyet, dürüstlük ve gayretine hayran oldu. Daha sonra araya vasıtalar girdi ve evlenmeleri kararlaştırıldı. Bu esnada Hz. Muhammed (s.a.s.) 25, Hz. Hatice ise 40 yaşlarındaydı.
Nikâh, Hatice’nin amcazâdesi Varaka oğlu Nevfel tarafından Hz. Hatice’nin evinde kıyıldı. Ebû Tâlib ile Varaka birer hitâbede bulunarak her iki âilenin üstünlük ve meziyetlerini dile getirdiler. Esâsen Hz. Peygamber (s.a.s.) ile Hz. Hatice’nin nesebleri Kusayy’da birleşir. Hz. Hatice’ye 20 dişi deve mehir verildi. Nikâhtan sonra develer kesilerek davetlilere ziyâfet çekildi.
Evlenmelerinden sonra Hz. Muhammed (s.a.s.) Hz. Hatice’nin evine geçti ve örnek, mutlu bir aile yuvası kurdular. Hz. Hatice, Peygamberliğinden önce olduğu gibi Peygamberlik devrinde de en büyük yardımcısı oldu. Yüksek ve eşsiz ruhlu bir hanım olduğunu gösterdi.
Peygamberimiz (s.a.s.) de ondan son derece memnundu. O devirde çok evlilik âdet olduğu, bir çok teklif aldığı ve aralarında yaş farkı bulunduğu hâlde onun üzerine evlenmedi; ölümünden sonra da onu hep hayırla andı.
