Behişti Hazretleri'nden Bazı Beyitler Ve Yorumları
Visalin Kabe'dir, rûz-i ecel azmi zamanıdır
Kefen ikramı, tâbut, ol yolun taht-ı revanidir.
Yorumu: "Sana kavuşmak, Kabe'ye kavuşmak demektir. Ecel günü ise dünyadan gitme zamanıdır. Bu yolda kefen ihram, tabutta yürüyen bir attır."
Bülbül-i gülşen-i kudsüm, bu cihan dâmımdır.
Beni bunda tutan ol server-i gül endamımdır.
Yorumu: "Ben aslında mukaddes ve aziz olan gül bahçesinin bülbülüyüm. Fakat vücut denen dünya evinde hapsedildim. Beni burada eğleyen, boyu gülfidanı gibi olan ve salınan servi boylu sevgilidir."
Yâ sabır, yâ sefer derler, ne Rum'ü ne Acem kaldı.
Dolaytım rub'u meskûnu, hemen mülk'ü adem kaldı.
Yorumu: "Âşık için ya sabır ya da sefer gerek. Ben, Anadolu'dan, Acem mülküne kadar dünyanın dört bir tarafını gezdim. Gezip görmediğim sadece yokluk ülkesi kaldı."
Behiştî Hazretleri, bazı kıymetli eserler de yazmıştır. Sadetîn-i Teftâzânî'nin "Şerh-i Akâid" adlı eserine, "Adâb-ı Mes'ûdî" adlı esere haşiyeler yazdı. "Şerh-i Miftah ve Cami" adlı eserlere de ta'lik yaptı. Ayrıca "Cem Şah" ve "Âlem Şah" adlarında iki eseri manzum olarak yazdı. Bir de yarı manzum olarak "Süleymannâme" adında ayrıca bir eseri daha vardır.
