I Kuru dalı ağacın Artık çok yaşlı, beli solgun Ve yok tomurcuklanmak umudu Böyle bakıyor çocuksuz geleceğine Taş dolu ve güneşle kavrulu kuyuya Dikmiş gözlerini yıllardır Bakmakta gibi bir çöllü Oysa o seçilmişlerdendir Bir peygamberdir o Adı ibrahimdir Gür bir ağızdır o Bid şelale başıdır O kupkuru ve iklimsiz görünen Bir hayat çanağıdır İbrahim Yıldızlara bakıyordu sayısız Gece İbrahim aleyhisselam Irmak ağzı olundu Çoğalarak genişleyerek akmak İstiyordu ve işitildi Günler geçiyor İki hanımı iki ayrı hayat kaynağı Birinden büyük akıyor Ötekinden en büyük Derken Doğuyor o mührü taşıyan Çünkü istendi ve işitildi Büyüdün Çocuk Hangi çöle ilk adım Anne Götür Hangi yöne çevrilecek yüzü Anne bak Kenan ilinden bu kervan Develer arşı inmeye başlar Yol süresi Kırk kum gecesi Tepeler Tutmak ister gibi herbiri Gelenleri İşte tepeler içindeki vadi Üç çıkışlı Biri denize kuzeye ve güneye İşte çocuk işte anne Uçsuz bacaksız çöl Hiç kimse yok içinde Senle varılıyor o yere Senle bitiyor her yön her mekan Ayrılıp kaldınız kervan ıpıssız yürüdü kayboldu Baktınız Ancak bir melek anlatmasıyla anlaşılabilir O acele Yanıyor çölde çocuk, ah ecel Koş anne Yedi kez / Safadan Merveye Ve bak çabuk çabuk ufuklara Ne insan var ne cin ne de bir çizi Korkma korkma korkma Gel Tamam sesi duyuldu Çocuk suyu buldu Akan rızık öyle bol Kervanlar dönebilir İnsanlar toplanabilir Ağaç açabilir Baba gel zamanı Boyutları ve yönleri Ve yeri Ezelden belli Evi bil ve kur Baba gününde gelecektir Duvar yükselecektir Ak taş doğu kanatta Bembeyaz parıldayacaktır Kavimler konuğun olsun Taş taş üstüne konsun Çadır yanına çadır konsun Büyü ey belde Canlan Ve hüzırlan Bir gün Olgun bir incir gibi Patlayacak ve balını dökeceksin yeryüzüne II Tepeler arasına Demet demet iniyor çehreler Ap ak yüzler kavisli kaşlar Kalın dudakları beşerin Öpülen bir rüya katıyor içine Adım adım doluyor vadi Gözleri mercan develer Yüzleri ipekliler Atlas zenginlik genişlik Biri diğerinden yumuşak Biri ötekinde görevli Tepeler içinde vadi Vadi içinde Kabe Sana geliyorlar Böyle istendin Ve işitildin Her kime seslendinse Geliyor Ve yüzyıllar ne çabuk Eteklerine kara otlar takılarak Günah kapıları arlanarak Ak Taş benek benek kararıyor Vadi insan doldu Kimi elini alnına atarak Deprendiren bir rüya görüyor Çadırını yıkıyor o sabah Kimi elinde Kabeden bir taş Yaban illerde öpmek için Kabeyi öpmek yerine Kimi gözyaşını yolluyor önden Kuzey güney gurbetlerine Kâbe taşlarına şimdi Doğuda batıda putlar Değiyor Hadi Hacca gidelim İbrahimi hoş edelim dedikçe İkisini birden tutan eller Geldikçe Kabeye bunlarla geldiler Put araya girdi Ezada Gerek Sevinçte mutlulukta Vadi insanları artık Öte dünya şüphesi Yürekleri Vadi insan dolu Hani o su Unutuldu Kuyusuna taş üstüne taş atıldı Beldeden kovulan eller Cürhümiler Kinlerini beleyip berkiterek Hani o su İsmailin topuğuyla bulduğu Huzaa Düş suyun ardına Hayır kader Kitlendi üstlerine Sıyırdı palasını şeytan Biri Puta tapar Moaiblerden Hübel'i getirip dikiyor Kâbeye III İbrahim soyundan Kureyş Diğer bir kol Huzaa Çekilip bırakılınca titreyen Çeliği Arap kılıçlarının Kureyşten Kusayy Huzaadan Huleylin kızı Buluşuyor Dağın ikiye ayırdığı ırmak Kusayyın elinde Kâbe anahtarları Vergileri o toplar O bakar hacılara Kusayy şöyle dedi Artık çadırlardan çıkalım Evler kuralım Dar'un Nedve En büyük evin Kusayın Kusayy öldü oğluna bırakarak şu kelimeleri Sen açmadıkça Kabeye kimse girmesin Kureyşin bayrağı senin elinde Hacılar Doymasın içmesine yemesine Sen vermedikçe Abdul Menaf oğulları Haşim ve dostları Kadınları Kâbe yanında Bir tas güzel koku içinde parmakları And içtiler birlik için Sürerek ellerini kabe duvarlarına Böylece görev ikiye bölündü Abdul Menafta vergi Abdud Dar'da Kâbe anahtarları Haşim ne güzel Nasıl titretici sesin . Siz Allahın evinin yakınlarısınız İşte hacılar geliyor Onlar Allahın misafirleridir Hiçbir misafir, onunkiler kadar Cömertlik beklenmez Haşim kurar yaz kervanını Kışınki de onun Yol Mekkeden Şama Yol üzerinden Yesrip / Medine Burada yahudiler Ve birbirleriyle kardeş iki oymak Evs ve Hazreç Haşim ve Yesripten Selma Evlendiler Bir oğulları varken öldü Haşim Kardeşi Muttalip Mekkeye götürürken oğlu Görenler şöyle dediler Bu Abdulmuttalip / Muttalibin kölesi Hayır dedi Muttalip Ama adı Abdulmuttalip kaldı. Cahit Zarifoğlu