Altmış sene yaşadım bir tek anım bile yok

Anılması korkulu yerlerdedir meşhedim

Faka bastım kaydı don çakar almaz çark amok

Oldum cennet aşısı binbir günah işledim

Anım yok. Bırakacak mirasım Hak getire

Rızkımla takometre sırf bu yüzden akraba

Müstantik olam dedim çalkap giyem setire

Uydurarak başımı örülmüş her çoraba

Örselerdi bir çorap kör nefsimi kabartan

Nesi körlük hangisi kadınların kaprisi

Yasa dışı bir zifaf bengi sulardan artan

Lâf çakmışlar çivisiz matematik köprüsü

Hiç Mao’nun, Lenin’in günahını almayın

Vitrinin çocukları Marquis de Sade yuttular

Ten sırrına ermeden başka telden çalmayın

Pezevenklik etmeyen İblisi de üttüler

Muamma mı göründü sana dünya işleri

Kanunların ruhunu okumak zor mu geldi

Haydi nem kap buluttan ve başlat yağışları

Ne yaptı Conte Cavour sen de yap Garibaldi

Satıver anasını anâsır mı olucan

Gel bu ruhtan satın al bedavacılık etme

Yut bu ruhu dökülsün barsağından solucan

Ne kalsın trahomun ne tutsun seni sıtma

Modası bu dertlerin çoktan geçti diyorsan

Riskliyse ruhu yutmak tezgâhtan gölgeni çek

Şehre git şehirden al çünkü şehirli insan

Tınlatır boş fıçının egzoz ritmiyle köçek

Üşüş ey kavruk ruha benim transit yolcum

Diren ey kimliğinle polis saldırısına

İşçim köylüm esnafım dar gelirli memurum

Ben ruh kavurduğumca para yakıp ısına

Şunu bil ki ruh satan başka eller sahtekâr

Hepsini déclassé say ipten kazıktan kopmuş

Asrî çağda onları lükse boğmakla Hünkâr

Zindan ettiği Muğla sürgüne saldığı Muş

Püf noktası neden ruh kavrulmadan satılmaz

Çünkü çiğ ruh bulantı sebebi sevdalarda

Çiğ ruh bakteri dolar alaşıma katılmaz

Öpüşürken siğildir elinle sev dalar da

Durayım ruh satmaya bütün yelkenler forsa

Müşteriye havasını almadan bakmayayım

Façama kıymam diyen görsün ne hali varsa

Hoş koku duymadıkça temenna çakmayayım

Nerelerde kalkmışım yokum konulan yerde

Ansızın anısızım aşklarım vesikasız

Uygunsuz yakalanıp örtündüğüm bu perde

Ne kadar kandırıcı bir o kadar yakasız

Vara iksir var tin vara tılsım vara kut

Ha gayret kanat takıp uçmama ramak kaldı

Ateş yakın su uzak ara yerdeki barut

Alay komutanıydı müdür bey ve bakkaldı

Ben benim benle doğdu ruh satanlar ruhsatı

Bildirildi benimle kıvam cehr uşşağına

Anım yok. Ha şimdi bilsin ruh ruhun kaç katı

Boşuna mı dikildik otoyol kavşağına.

İsmet Özel