Bırakıyor ardından belalara beni Tedbirim öldü gövdemin binası geçti Göğsümde ince gergin çelik bağcık Tenimi bastıran içerilere Bağırıyor leylaklarım ağlıyor ağlıyor duvarlar Çatlayacak gibi susuz düzgün ve biçimli sanatlar Çocuk yığılıyor kalp kalp üstüne konuyor Bir baba damarı vuruyor sökülen nabzım Şimdi batar birkaç nesil azdıran bozgun Simsiyah aklım ve beyaz bir nokta kalbim Kader akışı alkışlanıyor her kârım Nazlı buluş git git kabarıyor dalgalar Çare yok gür gür bağıracağım yoksa bu sefil İsyan yüklü gemi zor kayalıklarında gönlün Harp. Ezilen etim söğülen köpekliğin için değil Güzel ölçülü zulmetmeden yeterince öldürüşüm Harp geliyor bir güzel bilendin mi kardeşim Binlerce cilt tutuyor kılıçların hançerin I believe in you believe in we believe in In la ilahe illallah la ilahe illallah Şimdi halk yüceldin guslet suyun götürmesiyle kuşan Yüzün kolların ateş yakmaz başın ince ayakların Dünya bir konak bir konuk ölümsüz hayat içre Geçildikçe hor öpüldükçe soyunur şehvete Şehvet ahırı değil yeryüzü Domuz ahırı değil yer toprak İki bakışımın arasında bulduğun toprak Dört köşe duvarlar siyah örtü ve göç sesleri Kapanıyorum kabul et öyle buyur Bin açılı örtüye daha sar beni Bin yıl bin daha Dursam kapında Sayısız perdeden bir perdecik kalksın için Başım yüzüm kızarır haddim olmaz aslında Sakin ve gövdemin mızraklarını döken bir geliş Vara gele ancak birkaç ağaç alıyor göğsüm Sakin ve daha sakin mızraklarım dökülsün daha Aniden çıkıp havlayan köpekte emanet bugün Binbir helak ve Allah selamıyla girilen ovada Bir dağ gibi diz çök kendine ırmak ol tut tut bırak yıldırımları Sakin daha sakin kımıltı yok bakışında Bırak toprak altında göl olsun gözyaşın Bir çeşit isyandın gönül ağlaması ilacın Destur. Nice uzlet makamından geçersin şimdi Şimdi çağırıyor o güzel aşka beni yalvarıyor beni Duruyorum ve çeşit çeşit ölüm omuzumun binileri Bu ova cennet olmalı sayımızca bir cennet safı Bu çukur ateş olmalı sayımızca bir cehennem safı Ya bu yol. Ayağın sahibi gövdeden habersiz yürüdüğü Gövdenin ayağa merbut ayağa dönük ayak kesildiği Sen gönlünü yukarıya bil Bir dağ nasıl söylerse öyle söyle Bir dağ nasıl inlerse başla öyle Ey zarif sen de ata yoluna meylettin Korkarım binbir belaya dayanmaz sıkletin Cahit Zarifoğlu