Toprak Şiiri - Cahit Zarifoğlu Şiiri

Cahit Zarifoğlu

01-07-1940 - 07-07-1987

Okunma: 78
Toprak Şiiri - Cahit Zarifoğlu

Toprak Şiiri - Cahit Zarifoğlu

Şiir Sayfası

Toprak Şiiri - Cahit Zarifoğlu

Evlerle aramız açılıyor çünkü şavaşlardan biridir evlerimizden kaçanlar 1 Evler boyun boyuna gelmenin habercileri çocukları çok yaşatan serçe ağartan damlar göğün yanaklarından sarkan gündüzleri indirirler saçaklarından akıtarak bahçelere Bahçeler ki evlerinde olanların topraktan gelen ağaçlara tutundukları ve gizli çekmeceler açtıkları ve içine geleceğinden emin anılar nur topu ceviz yaprakları İlk sevgili yaprakları ilk şiir sıcaklarını koydukları Bir hacim altın şeklinde Her an açılan Kitabın üstünde Işık ve ışıklardan camını giyinmiş Balrengi bir lamba Beni doğuran peygambere yaslanmış Geçmiş canları sergilemiş göğsüne Hepsine hatimden bir mucize ayırmış Armağan salmış iç süslerine babam canımı çökertiyor hep aynı tarlanın önünde aynı topraktan kalkıp türbesini yontuyor içime 2 Oysa sessizce girerdim çiçeklerin içine küçük kız gitti sancılandınız mı evler ve dereler daha derine Güneşe kan durup dururken sıçradı korsan deri değiştirdi ben can değiştim toprağa basarken ellerim yırtık saçlarımda tatlı suları geçerken denizde sallanırdı başları korsan bir ev tutkununun içinde evi zorlanan midyenin içinde topraktan da ötede denizin kadersiz gecesinde keçelenen ve raslantı basan çatısız yüzleri evlerde tartılmış ve ağır bulunmuş fırlatılmış ve geceyle karşılanmış toprak geçti biçiminden sen nerde şehirleri gezdiren nehir gece bir an bulup çınar ağacından güneşe dökülen evlerin dışında gezdiren beni yer yere abandı sırtıma bir ev yaslandı Ki sımsıkı el tutan kader tutan ve sokaklar ki anneler şöleninde bebelerce fıskiyeli etekler Cahit Zarifoğlu

Bu şiiri beğendiniz mi?