Türk halk müziği yorumcusu, bas-bariton, eğitmen. Çocukluk ve gençliğini yoksulluk ve yurtlarda geçirip öğretmen okulundan Musiki Muallim Mektebi’ne, oradan da Ankara Devlet Konservatuvarı Şan bölümüne uzanan bir eğitim çizgisi izledi. Cumhurbaşkanlığı Orkestrası’nda görev aldı; Devlet Operası’nda Butterfly, Fidelio, Tosca, Figaro’nun Düğünü vb. yapıtlarda rol aldı.
Hasanoğlan Köy Enstitüsü ve çeşitli okullarda müzik öğretmenliği yaptı; Ankara Radyosu’nda türkü programları hazırladı, DTCF’de büyük bir koro kurdu. Batı müziği tekniğini halk türkülerinin yorumuna taşıyarak özgün bir icra anlayışı geliştirdi.
1952–1957 arasında 1951 TKP tevkifatı nedeniyle hapis yattı. 1960’lardan itibaren sahne, arşiv ve derleme çalışmalarına yoğunlaştı; “Basbariton Ruhi Su Türküler Söylüyor” programıyla tanındı. Söylemindeki toplumsal vurgu sebebiyle radyodan uzaklaştırılsa da çalışmalarını bağımsız sürdürdü; 1975’te Dostlar Korosu’nu kurdu, 1978 sonrası yayımladığı kayıtlarla türkü dinleyicisini geniş kitlelere taşıdı.
12 Eylül sonrası yurt dışı tedavisi engellendi; Zincirlikuyu’da toprağa verildi (1985). Ardında 16 adet 45’lik, 11 uzunçalar ve çok sayıda konser kaydı bıraktı. Alevi deyişleri ve Pir Sultan, Hatayi yorumları; Nâzım Hikmet besteleri ve hapiste söylediği “Mahsus Mahal” ile hafızalarda yer etti.
