Almanya'da topraklar Aynı bizimki gibi Ağaçları görgüsüz, cahil Ne Beethoven'i bilen var ne Spartakistler'i Nerde dünya durdukça duran Çınarlar bizimki gibi
Bir adam gördüm Frankfurt'ta Noel ağacının dibinde Kasketini açmıştı, gözleri yerde Yoksulluğun utancı aynı bizimki gibi
Memleketim diye kucakladı işçilerimiz bizi Biri ağladı usul usul, boynumda durdu Uykuda kaymış da sanki yüzleri Bıyıkları aynı bizimki gibi
Ellerim ayaklarım gibi buldum Hiçbir şeye şaşmadım da Neden takılıp kaldı aklım Bizim bebeler'e Almanya'da Adları kalmış ancak Söylenen bizimki gibi.
