Biliyorum
sana giden yollar kapalı
Üstelik sen
de hiçbir zaman sevmedin beni
Ne kadar
yakından ve arada uçurum;
İnsanlar,
evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım
uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni,
yalnız senin gözlerini
Sen Bayan
Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık
adam olmam bu derde düşeli
Şimdilerde
bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa
gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum
yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim
götürmez kenarından kesilmiş ekmeği
Kaç kez sana
uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi
şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki
Tek yanlı
aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl
unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve
seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir
daha tekrarlanmaz hiçbiri
Rastlaşmamak
için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek
de kolay değil gerçi...
Alışırım
seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun
verdiği mutluluk da az değil ki
Çıkar
giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin
bir adı olur, bir anlamı olur belki
İnan belli
etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi
de söyleyebilirim şimdi:
Bir
geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım
onu okuma çarşamba günleri.
CEMAL SÜREYA
Yorum Yaz
ŞİİRİ SESLENDİRMEK İSTER MİSİNİZ?
Şiiri kendi sesinizle okuyabilir ve hemen yükleyebilirsiniz.
