Fuzuli'den Seçme Şiirler Şiiri

Şair Profili

Fuzuli

00-00-0000 - 00-00-0000

Okunma: 37
Fuzuli'den Seçme Şiirler

Fuzuli'den Seçme Şiirler

Fuzulî

Seçme Şiirler ve Gazeller

Su Kasidesi

Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su Kim bu denlü dutuşan odlara kılmaz çâre su (Ey göz! Gönlümdeki ateşlere göz yaşımdan su saçma ki, bu kadar tutuşan ateşlere su fayda vermez.) Âb-gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem Yâ muhît olmış gözümden günbed-i devvâra su (Şu dönen gök kubbenin rengi su rengi midir; yoksa gözümden akan sular mı onu kaplamıştır, bilemem.) Zevk-ı tîğundan aceb yoh olsa gönlüm çâk çâk Kim mürûr ilen bırağur rahneler dîvâra su (Senin kılıç bakışlarının zevkinden gönlüm parça parça olsa şaşılmaz. Su da zamanla duvarda yarıklar açar.) Vehm ilen söyler dil-i mecrûh peykânun sözin İhtiyât ilen içer her kimde olsa yara su (Yarası olanın suyu dikkatle içmesi gibi, yaralı gönlüm de senin ok kirpiklerinin sözünü korkuyla söyler.) Suya virsün bâğ-bân gül-zârı zahmet çekmesün Bir gül açılmaz yüzün tek virse min gül-zâra su (Bahçıvan gül bahçesini suyla mahvetsin, yorulmasın; bin bahçeyi sulasa da senin yüzün gibi bir gül açılmaz.) Ârızun yâdıyla nem-nâk olsa müjgânum n'ola Zayi olmaz gül temennâsıyla virmek hâra su (Yanağının anılmasıyla kirpiklerim ıslansa ne olur? Gül için dikene verilen su boşa gitmez.) Hâk-i pâyine yetem dir ömrlerdür muttasıl Başını daşdan daşa urup gezer âvâre su (Su, ayağının toprağına ulaşayım diye başını taştan taşa vurarak ömürler boyu avare gezer.) Yâ Habîballah yâ Hayre'l beşer müştakunam Eyle kim leb-teşneler yanup diler hemvâra su (Ey Allah'ın sevgilisi! Susamışların her an su dilediği gibi ben de seni özlüyorum.)

Aşka Sevdalanma

Can verme sakın aşka aşk afeti candır Aşk afeti can olduğu meşhuru cihandır Sakın isteme sevdayı gam aşkta her an Kim istedi sevdayı gamlı aşk ziyandır Her ebrulu güzel elinde bir hançeri honriz Her zülfü siyah yanında bir zehirli yılandır Yahşi görünür yüzleri güzellerin emma Yahşi nazar ettikte sevdaları yamandır Gel derse Fuzuli ki güzellerde vefa var Aldanmaki şair sözü elbette yalandır.

Beni Candan Usandırdı

Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil Beni tan eyleyen gafîl seni görgeç utanmaz mı Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı

Öyle Ser-mestem ki

Öyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedür Men kimem sâkî olan kimdür mey û sahbâ nedür Gerçi cânândan dil-i şeydâ içün kâm isterem Sorsa cânân bilmezem kâm-ı dil-i şeydâ nedür Hikmet-i dünyâ vü mâfiha bilen arif degül Arif oldur bilmeye dünyâ vü mâfiha nedür Ah u feryâdun Fuzûlî incidübdür âlemi Ger belâ-yı ışk ile hoşnûd isen gavga nedür

Bu şiiri nasıl buldunuz?