İşigün taşını yasdanmaz olmayan sana ‘âşık
Meseldür kim tabîbâ sag olan baş istemez yasdık
Kanı ol bî-tekellüf bezm-gâhda oturup rindân
Surahî tura sâgar yüriye yanın yata yatık
N’ola kanlu yaşumdan deşt ü sahrâ lâle-zâr olsa
Bahâr oldı yine Tuna aka başladı bulanık
Dögündügüm cefâ taşı vü halkun seng-i ta’nıyle
Benüm sahrâ-yı sînem şimdi olmışdur temâşâlık
Nefes gör gel ruhun âyînesiyle diyü âl itdüm
Ölürken dahi ‘Âşık bûse aldum cânuna lâyık
Aşık Çelebi
Bu şiiri beğendiniz mi?
Şiir Yorumları
Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!