Nasıl şerheyleyim ben derdimi, icâd nâkâfi, Dua nâkıs, tazarru bieser, feryâd nâkâfi Melekler, burclar ger kılsalar imdâd, nâkâfi, Gamım levhi semâya eylesem inşâd, nâkâfi!
Güler mi mâteme hiçbir sahibi insaf? Felâket görmemişsin, derdimi eylersin istihfâf Felâket olsa lâyıktır, bu halka sendeki evsâf Kifâyet gösterip ey eyleyen irâd, nâkâfi
Acep hûnı dili mecrûhumu sen mey mi zannettin? Sadâyı makberi bir na‟ rai heyhey mi zannettin? Veyahut kendini âlemde sen, bir şey mi zannettin? Bugün ben yazdım, elbette yazar ahfâd nâkâfi
Evet, tarzı kadîmi şi‟ ri bozduk, her ü merc ettik Nedir şi‟ ri hakîki safhai irfâna dercettik Bu yolda nakdi vakti cem‟ i kuvvet birle harcettik Bize gelmişti zirâ mesleki ecdâd nâkâfi.
Ne dersen de, eminim ben bu yolda sermediyetten Ölür, lâkin cihânda kimse mahvolmaz hamiyetten Gelen imdâd kâfidir bana irfânı milletten, Ne rütbe olsa da tab‟ ımda isti‟ dâd, nâkâfi
(Hep Yahut Hiç, s. 129)
Abdülhak Hamit Tarhan
Bu şiiri nasıl buldunuz?
Şiir Yorumları
Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!
