1.
Nerde o, saadetlerine doyulmadık zamanlar,
bire bin veren çıldırası tarla
Hani, uzattığım tası boş döndürmeyen çeşmeler?
Nerde benim yazılmadık saadet şiirlerim
( Aynalarım, düğmelerim, esvaplarım )
- O, en dolgun yemişlerini uzatan ağaçlar?…
2.
Ve sen,
Olgun ananas yüklü abanoz balkonundan
Her şeyi rahatça görebilecek kadar göğe yakınsın!
3.
Fakat ben,
İstiyorum ki çocuğum,
Herkes kendi saadetini
bulsun benim şiirlerimden.
Yeşil, ipek levhalar, heykeller dolu evlerinde
Benim de mısra-ı bercestelerimi
canfesten atlas yastıklara yazsınlar,
Ve ne adını, ne dilini bildiğim
memleketlerin çocukları
Kendi dilleriyle söylesinler
benim saadet şarkılarımı.
4.
Fakat ben,
Ne toprak memeli
Nuki-hiva kadınlarına,
Ne Şiraz, İsfahan çocuklarına
Meçhul cennetlerden
anlatılacak hikâyeler biliyorum.
İlhan Berk
Bu şiiri beğendiniz mi?
Şiir Yorumları
Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!