18 Kasım 1906, Adapazarı – 11 Mayıs 1954, İstanbul
Türk öykü ve roman yazarı. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerindendir.
Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları samimi, şiirsel ve usta bir dille anlattı.
Batı’daki akımların etkisinden çok kendi gözlemleri ve yaşantılarıyla eserler verdi.
Toplumun genel problemlerinden çok bireyin iç dünyasına yöneldi.
Balıkçı, işsiz, kıraathane sahibi gibi şehirli alt sınıf insanlarının hayatını kaleme aldı.
İnsanların tasalarını, korkularını, sevinçlerini işleyerek “insanı ele alan sanatçılar” arasında yer aldı.
1930’larda başlayan yazı hayatında, şiirden romana, röportajdan çeviriye birçok türde eser verdi.
Kendine özgü üslubu, izlenimci ve ressamsı bir duyarlılık taşır.
André Gide, Lautréamont, Jean Genet gibi isimlerden etkilenmiş,
Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu, Demir Özlü gibi pek çok yazara öncülük etmiştir.
Ölümünden sonra Burgaz Adası’ndaki evi müzeye dönüştürüldü.
Anısına her yıl “Sait Faik Hikâye Armağanı” verilmektedir.
