Acılarımı Zamana Devrettim Şiiri

Refik Durbaş

10-02-1944 - 01-12-2018

Okunma: 30
Acılarımı Zamana Devrettim

Acılarımı Zamana Devrettim

Şiir Sayfası

Acılarımı Zamana Devrettim

Bir ses olsun isterdim hatıramda senin sesin... Günlerdir bir odaya kitledim bedenimi hiçbir sokağa düşmüyor gölgem Günün ve gecenin kapısını kapattım Alanlara çıkmaktan korkuyorum bütün anılarımı hapsettim bir pencerenin pervazına Kendimi senin sesine... Dünyanın bütün sesleri silinsin isterdim hatıramdan ve hafızamdan seninki hariç.... O sese sarınır uyurdum kış geceleri Yaz serinliğim olurdu o ses denizlerimin imbatı dağlarımın meltemi Bütün bir gün beklemiştim o su kıyısında su kıyısı dediğim bütün bir dünya yaşanmış nice hayatlar ve hatıralar....... Bir başıma, bir ses bekliyordum bir çalı dibine sığınmıştı bedenim kalbim sana sığınmıştı Doğa susmuştu dağları, vadileri ve ovaları ile gökyüzü susmuştu Su susmuştu Böcekler ve kuşlar ve ağaçlar ve ağaçların kurumuş dalları da... Ben sana hapsedilmiştim Ah! Bir ses olsaydı ben, bir ses olsaydım ses olup suda, dağda, ovada bir de gökyüzünde dursaydım Sen, kalbimde dursaydın.... Ne kadar bekledim, kim bilir? Su ve toprak ve hava bir de zaman gökyüzüne ağlıyordu sanki İşte o an, kalbimi kalbine nakışlayan sesin geldi, sen geldin sessizliğin kabuğu çatladı ve ben de bir ses olarak aksimi buldum suda ve toprakta dağda ve ovada ve göklerin yüzünde...... Ses oldum, aksimi buldum sende..... Refik Durbaş

Bu şiiri beğendiniz mi?