Gençliğin yağmuru yeni düşmüştü bıyıklarıma

vurdum kendimi yollara

Zulmüne şivan düşe yoksulluk

Dünyanın başkenti Sultanahmet

Anadolu'nun başkenti Sirkeci derler

bir kış günü akşamın alacasında indim Sirkeci'ye

dar bir sokak aralığında durdu otobüs

yüzlerce küçük dükkan camlarında bütün Anadolu

yüzlerce insan daha önce gördüğüm hiç görmediğim

emanetçiler: neyim var gençliğimden başka

bırakacak

taksiciler: hangi deftere yazmıştım gurbetliğin

adresini

oteller: yeni çıktım sılamdan bu gece yatmasam da

olur

yüzlerce uğultu kuşu içimde, yüreğim daralıyor

Ege Jet Balıkesir'e, İzmir'e hemen şimdi

Cesur Turizm yolda kalmazsın hemşerim Diyarbakır, Urfa

Dadaş Apollo 12'den hızlı Erzincan, Erzurum, Kars

dünya şampiyonu yolların kralı Gazanfer Ankara

soluğum buz tutmuş boğazımda renk değiştiriyor sesim

şaşırıp kalmışım avucumda mavisi küflenmiş bir gökyüzü

sigaraya yeni başlamış bir bulut katarı

içimde

sadece hüzün

Ne yapmalı nereye gitmeli başı bağlanmış bu akşam karanlığında

iş bulmak gerek, para tükendi tükenkecek

(Paran mı vardı mendiline düğümlediğin üç-beş

kuruştan başka)

umut tükendi tükenecek, sevinç aydınlık inanç tükendi

(zaten ne zaman tükenmemişlerdi)

mutluluk sevda ekmek tükenecek

tükendi tükeneceksılamın mazgallarını ışıklandıran

özlem

tükendi tükenecek yüreğimde ateşle yıkanmış

heyecan

ve bir uçurum

Sokağın ucunu döndüm, sesim parçalamak istiyor bu

uğultu ummanını

birden bir esinti, serinlik, sanki çiçeklerden bir yaz yağmuru

karşımda boynuma doladığımmendil kadar bir deniz

parkta el ele dolaşan çocuklar gibi gemiler

bıraksan 180 km hızla suyu yaracak kamyonlar otobüsler

nereden gelip nereye giderler

ben

nereye

bıraksa

kader

Rahmine şivan düşe gurbet

Akşam inmek üzere, bir simit alıp deniz kıyısına oturuyorum

bir sis yumağı ağır ağır dolanıyor Boğazın saçlarına

bir martını kanadında eriyor güneşin son parıltıları

okul yüzü mü gördüm

ne gelir elimden sanatım yoksa

Simit satmakla başlasam işe umudun alevi sönmesin diye

Yüzümde pus tutmuş sabah

köşebaşı rüzgar ayaz

simit satarım susamlı

poyraz renkli can kokulu

şafaklardan daha beyaz

hasretimden daha kara

simit satarım susamlı

buyur tanesi üç lira

bana kalan yirmibeş kuruş

anlamazım ne iştir bu

Sesime alevler çalan

sabahın karanlığından

mor akşam aydınlığına

simit satarım susamlı

nar kokulu can yoksulu

sermayesi gurbetliğim

simit satarım susamlı

buyur tanesi üç lira

bana kalan ter yorgunluk

anlamazım ne iştir bu

Ev kirası çıksın diye

üşümesin ayaklarım

gurbet harcı çıksın diye

şişmesin gözkapaklarım

emek rızkı çıksın diye

simit satarım susamlı

adı güzel serçe pulu

buyur tanesi üç lira

bana kalan kan yoksulluk

anlamazım ne iştir bu

Babamdan miras mı kaldı

ne gelir elimden sanatım yoksa

Defter satmakla başlasam işe aydınlığın sesi donmasın diye

 Refik Durbaş