Babasının yirmi beşinci kızı benim üçüncü karım, gözlerim, dudaklarım TARANTA - BABU. Sana bu mektubu içine yüreğimden başka bir şey komadan yolluyorum Roma'dan. Bana darılma sakın şehirlerin şehrinden sana gönderecek kendi yüreğimden daha akla yakın bir hediye bulamadım diye. TARANTA - BABU; onuncu gecemdir ki bu başımı gümüş yaldızlı kitaplara sokuyorum okuyorum doğuşunu Roma'nın. Önde sıska dişi bir kurt arkada tombul ve çıplak REMÜS'le ROMİLÜS dolaşıyorlar içinde odamın. Ağlama TARANTA - BABU.. Bu ROMİLÜS UAL - UAL çarşısında güpegündüz senin o incir memeli kız kardeşini altına alan mavi boncuk tüccarı Sinyor ROMİLÜS değil ilk Romalı, kral ROMİLÜS... NOT: Birinci mektubun burasında bir atlayış var. Belki ara yerden bir kâat kaybolmuş. Fakat aşağıdaki satırlarla ilk Romalı Kral Romilüs'ü Taranta - Babu'ya anlatmak iste- diği belli : Dalgalar birbirlerini devire devire, Dalgalar döverdi Korsika kıyılarını haykırdıkça açık denizlere Antium yamaçlarından, o... Ve yıldırımları tutup saçlarından, o, çalardı yere ne zaman göğe kaldırsa elini. Sanki babası boksör Karnera'ydı, anası başbakan Mussolini. NOT: Mektubun buradan aşağısı yine eksik. Fakat anlaşılıyor ki, Romi- lüs'ün tarifinden sonra Taranta - Babu'ya Roma'nın kuruluş efsa- nesi anlatılıyor. REMÜS ve ROMİLÜS... İkizleri Silvia'nın... Venüs'ünün torunları... Bakılmadan gözlerinin yaşına, karanlık bir gece, bir dağ başına fırlatıp attılar onları.. Ne alınlarında defne, ne bacaklarında donları... Ve daha o zaman Habeşistan'a yeşil boya vurulmadığı için ve BANKA di ROMA daha kurulmadığı için, ROMİLÜS'le REMÜS bir sabah erken dağda düşünürlerken: — «Şimdi biz ne haltederiz, diye, burada?» Rastladılar yavrulu bir dişi kurda. Yavruları vurdular. Ana kurdun sütüyle karınlarını bir temiz doyurdular. Sonra gidip Roma'yı kurdular. Kurdular ama iki adama dar geldi Roma. Ve bir akşam bilmeden geçti diye şehrin sınır taşını, çekince kopardı ROMİLÜS kardeşi REMÜS'ün başını... İşte böyle TARANTA - BABU.. Gümüş yaldızlı kitaplarda yazılı bu: temelinde Roma'nın dişi kurt sütüyle dolu kovalar ve bir avuç kardeş kanı var... Nazım Hikmet Ran