Hicret sırasında Resûlullah (s.a.s.) ile Hz. Ebû Bekir’i aramaya çıkanlardan biri de Sehmoğullarının reisi Büreyde bin Husayb’dı. Yanında seksene yakın adamıyla Amini mevkiinde karşılaştığında, Peygamberimizin metanetine hayran kalıp hemen Müslüman oldu. Beraberindekiler de kendisine uydular.

İmanla şereflendikten sonra sarığını mızrağının ucuna bağlayarak Peygamberimize bayrak yaptı ve Medine’ye girinceye kadar önünde taşıdı. Daha sonra bir süre Medine’de kaldı, ardından memleketine döndü. Hicret’in 6. senesinde Medine’ye hicret ederek Resûlullah’ın yanında yer aldı.

Bedir, Uhud ve Hendek’te bulunamadıysa da Hudeybiye Sulhu’na iştirak etti, Rıdvan Biatı’nda bulundu. Hayber’in fethinde, Mekke’nin fethinde ve daha sonraki seferlerde Hz. Hâlid ve Hz. Ali’nin maiyetinde büyük kahramanlıklar gösterdi. Peygamberimizin huzuruna teklifsiz girip çıkabilen, itaatte kusur etmeyen seçkin sahabilerden biriydi.

Resûlullah’ın vefatından sonra Basra’ya yerleşti. Hayatını cihatla geçiren Hz. Büreyde, Hicret’in 63. yılında vefat etti. Peygamberimizden 164 hadis rivayet etti. Bunlardan ikisi şöyledir:

• “Münafıklara ‘efendimiz’ demeyiniz. Çünkü onlar efendi olur, başkalarından üstün sayılırlarsa, Allah’ın gazabını celbetmiş olursunuz.”
• “Emanete hıyanet eden, kadını kocası aleyhine ve köleyi de efendisi aleyhine kışkırtan bizden değildir.”