Bahâr eyyâmıdır ey dil figân-ı 'aşkı müzdâd et
Misâl-i 'andelîb ol gül-ruhun bâğında feryâd et
Fırât u Dicle-âsâ cûşiş-i eşk-i revânınla
O şuhun cennet-i kûyun behişt-âbâd-ı Bağdâd et
Yeter yıktın dil-i vîrânımı şimdengerü yap yap
Gel ey genc-i ümîdim gel meded lutfunla âbâd et
Ne hâcet pâdişâhım âşıka tîg-i sitem çekmek
Niçün zahmet verirsin kendine ağyârı cellâd et
Hücûm etti derûnum hısnına ceyş-i gam-ı hicrân
Mey-i pür-zûr ile sâkî pey-â-pey durma imdâd et
Amân ey şûh-ı tersâ kayd-ı zülfünde giriftârım
Esîr oldumsa da kâfir mürüvvet yok mu âzâd et
Unutma kûşe-i hicrânda bu Vehbî-i mahzûnu
Peyâm-ı vuslatınla gâhice yâd eyleyip şâd et
Sümbülzade Vehbi
(Beyzadeoğlu, Süreyya (2000). Sünbülzâde Vehbî, İstanbul: Şule Yay. 112)
Yorumlar
ŞİİRİ SESLENDİRMEK İSTER MİSİNİZ?
Şiiri kendi sesinizle okuyabilir ve hemen yükleyebilirsiniz.
