Cahit Zarifoğlu

Baba tarafından Kafkasya’dan gelip Maraş’a yerleşen bir aileye mensuptur. Babası hâkim Niyazi Bey, annesi Maraşlı Evliyazâdelerden Şerife Hanım’dır. Çocukluğu babasının görevleri sebebiyle farklı şehirlerde geçti. İlk öğrenimini Siverek’te, orta öğrenimini 1951’de döndükleri Maraş’ta tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 1971’de bitirdi. Öğrencilik yıllarında çeşitli işlerde çalıştı, Almanca öğretmenliği yaptı. 1973’te başladığı askerlik görevini 1975’te Kıbrıs’ta tamamladı. Daha sonra TRT’de çevirmen, uzman ve şef olarak çalıştı.

Maraş Lisesi yıllarında edebiyat çevresine katıldı; Erdem Bayazıt, Mehmet Akif İnan, Rasim ve Alaeddin Özdenören ile dergicilik yaptı. İşaret Çocukları (1967) ilk kitabıdır. 1976’da arkadaşlarıyla Mavera dergisini kurdu. Şiirlerinin yanı sıra hikâye, roman, deneme, günlük ve çocuk kitapları yazdı. 1984’te Türkiye Yazarlar Birliği Çocuk Edebiyatı Ödülü’nü aldı. 1987’de pankreas kanseri nedeniyle vefat etti; Küplüce Mezarlığı’na defnedildi.

Poetika ve Etkiler

Şiirinde İkinci Yeni’nin dil ufku, Necip Fazıl ve Sezai Karakoç’un manevi etkileri belirgindir. İşaret Çocukları’nda tabiat ve masumiyet imgeleri; Yedi Güzel Adam’da destansı ton; Menziller’de içsel yoğunluk; Korku ve Yakarış’ta özlü söyleyiş ön plana çıkar. Günlükleri Yaşamak, edebiyatımızda türün özgün örnekleri arasındadır.

Eserleri (seçme)

Şiir

• İşaret Çocukları (1967)
• Yedi Güzel Adam (1973)
• Menziller (1977)
• Korku ve Yakarış (1986)
• Şiirler (1989)

Hikâye

• İns (1974)
• Hikâyeler (1996)

Roman

• Savaş Ritimleri (1985)
• Romanlar (1991)

Deneme

• Bir Değirmendir Bu Dünya (1986)
• Zengin Hayaller Peşinde (1999)

Çocuk Edebiyatı

• Serçekuş (1983)
• Ağaçkakanlar (1983)
• Katıraslan (1983)
• Yürek Dede ile Padişah (1987)
• Motorlukuş (1987)
• Küçük Şehzade (1987)
• Gülücük (1989)
• Kuşların Dili (1989)
• Ağaç Okul (1990)
• Çocuklarımızla Atlara Biniyorduk (2006)

Mektup ve Diğer

• Okuyucularla (2009)
• Mektuplar (2010)
• Yaşamak (1980, günlük)
• Konuşmalar (tarih belirtilmemiş)
• Sütçü İmam (1987, tiyatro)
• Bütün Eserleri külliyat baskıları

Bibliyografya

• Sezai Karakoç, Sütun, İstanbul 1969.
• Cahit Zarifoğlu: Yürek Safında Bir Şair, haz. Âlim Kahraman, 2003.
• Yılmaz Taşçıoğlu, Kader Hep Erken Zaman Hep Geç, 2008.
• İsmet Özel, “Şair Öldüren Rejim”, Millî Gazete, 10 Haziran 1987.
• Cemal Süreya, “760. Gün”, Hürriyet Gösteri, sy. 80, 1987.
• Ebubekir Eroğlu, “Cahit Zarifoğlu’nun Ardından”, a.e., sy. 80, 1987.
• Enis Batur, “Yarın İçin Bir Şair”, Gergedan, sy. 5, 1987.
• Murat Yalçın, “Maverasını Arayan Adam”, Ludingirra, sy. 2, 1997.
• M. Fatih Andı, “Zarifoğlu’nun Şiirinde Yılan Sembolü”, İlmî Araştırmalar, sy. 8, 1999.
• “Zarifoğlu, Cahit”, TDEA, VIII, 644–645.